Nga Kaini te Kanuni, dhe një shtet inekzistent

Njeri vret mamanë me thikë. Babai vret djalin. Vajza vret babanë. Lajmet e policisë po na servirin gjithnjë e më shpesh tragjedi të tilla, sikur familja, dikur streha më e sigurt e njeriut, të jetë kthyer në skenën më të rrezikshme të jetës. Dhe menjëherë shfaqen analistët, sociologët e gazetarët. Diskutojnë shkatërrimin e familjes, prishjen e gjenit prindëror, krizën e vlerave dhe fundin e qytetërimit. Dikush ia faturon të gjitha policisë, sikur ajo të kishte mundësi të vendoste një patrullë te dera e çdo shtëpie, për të dëgjuar se çfarë ndodh brenda. Sigurisht, policia ka përgjegjësi të ndërhyjë kur vihet në dijeni për kërcënime dhe rrezik konkret. Por nuk mund të jetë njëkohësisht polici, psikolog, kamerë survejimi dhe roje familjare. Shteti nuk mund të parandalojë çdo krim, por ka detyrimin të mos mbyllë sytë përballë atyre që mund të parandalohen.