Satira që mban nën kontroll politikanët britanikë

Arti i vjetër i kronikës satirike parlamentare po lulëzon në epokën dixhitale “U hapën portat e mediokritetit dhe ai vërshoi. Brenda pak çastesh, publiku ishte përmbytur prej tij, si pulat e zëna në befasi nga një vërshim i rrëmbyeshëm uji.”. Vlerësimi i gazetës Daily Mail për një fjalim të fundit të Lucy Powell, ministres britanike të Arsimit, nuk ishte aspak dashamirës. Po kështu, as ai i gazetës The Times për Sir Ed Davey, drejtuesin e Liberal Demokratëve, i cili gjatë fjalimit në konferencën e partisë së tij në shtator “dukej dhe tingëllonte, si gjithmonë, si një mjek i buzëqeshur fshati që u shpërndan vaj mëlçie merluci zonjave të moshuara”. Megjithatë, të dy shpëtuan relativisht lehtë në krahasim me kancelarin në hije të Partisë Konservatore. “Edhe vetëm 20 minuta me Andrew Griffith mund të ta copëtojnë shpirtin më dysh”, shkroi The Guardian në tetor. “Griffith vazhdoi të mbante fjalimin më të keq që është dëgjuar ndonjëherë. Jo vetëm për përmbajtjen, por edhe për mënyrën e paraqitjes. Ishte si të shihje një version edhe më pak të ndërgjegjshëm të majmunit të reklamave të PG Tips”.